"στο διπλό κρεβάτι το σεντόνι είναι μονό"*

Τώρα πια τα σεντόνια δε μπαίνουν μόνο ασιδερώτα στη ντουλάπα, αλλά και χάλια διπλωμένα.
Δεν υπάρχει κάποιος άλλος να πιάσει τις δύο άκρες, να απομακρυνθείτε, να τα τεντώσετε, να τα τινάξετε και μετά να πλησιάσετε ο ένας τον άλλον και να δώσετε μάκι την ώρα που ο ένας δίνει τις άκρες στον άλλον. Και ξανά πάλι το ίδιο για να το διπλώσετε στα τέσσερα και ξανά και ξανά και να θες να διπλώσεις το σεντόνι 100 φορές, να το κάνεις ένα τόσο δα μικρό κομματάκι...!**

*Αθάνατες παλιές αγάπες: John Σαββιδάκης!!!
**Πώς φαίνεται ότι επιτέλους ξεκίνησα να κάνω δουλειές στο σπίτι!!!

Το παν είναι το στυλ!

Βάζεις που βάζεις λουκέτο, κάντο τουλάχιστον με στυλ!

Πτήση αλά ελληνικά

Πρέπει να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που έχει βάλει τα κλάμματα στο "My life in ruins". Και μάλιστα σε περισσότερα του ενός σημεία!!! Χαχ, τι πλάκα που όταν είσαι σε φορτισμένη συναισθηματική κατάσταση μπορείς να βάλεις τα κλάματα με το οτιδήποτε.
Θυμάμαι παλιά είχα βάλει μέσα σε μία μέρα τα κλάματα, αρχικά επειδή είδα ένα αδέσποτο (και δώστου βροχή το κλάμα) και έπειτα επειδή είδα μία πεταλούδα στο δρόμο που την πάτησε το μπροστινό μου αμάξι. Μιλάμε άμα τα έχει παίξει το νευρικό σύστημα μέχρι και το Woody Allen μπορεί να συνατήσεις στο δρόμο και εσύ να βάλεις τα κλάματα.

Τέλος πάντων. Δεν είαι αυτό το θέμα μου. Το θέμα μου είναι ότι πρέπει να εφαρμοστούν στους δημόσιους κλειστούς χώρους (βλ. καμπίνα αεροπλάνου) μηχανήματα που να μετράνε την ποσότητα κολώνιας/αρώματος ανά άτομο/επιβάτη. Πρέπει να εφευρεθεί και μία μονάδα μέτρησης. Π.χ.: φσιτιά. Δηλαδή: αυτή/ός έχεις 50 φσιτιές αρώματος πάνω του.

-Επ, φιλαράκι, πρόβλημα. Έφαγες πόρτα. Η είσοδος επιτρέπεται μέχρι 5 φσιτ σε βαρύ άρωμα και 10 στα άλλα τα ελαφριά που δεν κρατάνε πολύ!

Θα μπορούσαν για παράδειγμα όταν περνάς στο check-in από τον ανιχνευτή μετάλλων να μετριούνται ταυτόχρονα και τα φσιτ σου. Αν η ιδέα σας φαίνεται ενδιαφέρουσα να μου το πείτε να την προωθήσω στη Βουλή τώρα που είναι ακόμα καιρός.

Αν δεν καταλάβατε ήδη, ταξίδευα επί 3μιση ώρες πίσω από μία 60άρα που μύριζε 3χειρότερα και από αν είχε λουστεί το μπουκαλάκι της Μυρτούς, και που η κακομοίρα νόμιζε ότι όσο πιο έντονα μυρίζουν τα χρόνια τόσο λιγότερο φαίνονται...



Άλλη απορία: Εντάξει, εμείς μέχρι 100ml επιτρέπεται να κουβαλάμε πάνω μας στο αεροπλάνο. Αυτοί δε φτάνει που κουβαλάνε όλη την αρωματοποιία του Ζαν Μπατιστ Γκρενούιγ, πρέπει να δίνουν και δείγματα στους επιβάτες; Μα είναι δυνατόν; Πόσο άρωμα να αντέξουν πια τα όμορφα ρουθουνάκια μου;

Υ.Γ.1: Αν μου περισσεύαν τα λεφτά θα αγόραζα μια κολώνια στη μπροστινή 60φεύγα κυρία και θα της τόνιζα να είναι δειφωλή ως προς την ποσότητα.
Υ.Γ.2: Όσο έβλεπα την ταινία σκεφτόμουν ότι αν ήμουν επιβάτης που πήγαινε για πρώτη φορά για τουρισμό στην Ελλάδα και ταυτόχρονα συνειδητοποιούσε ότι κάποια πράγματα ίσχυουν και με το παραπάνω, απλά θα έμενα στο αεροδρόμειο και θα γυρνούσα με την επόμενη πτήση στην πατρίδα μου! =Ρ =Ρ

Έχω εξετάσεις αύριο!

(Κατά τις 02.και στην Αρχοντία, διάλογοι ποιότητας!)

Λ: -Έχω εξετάσεις αύριο!
Χ: -Τι δίνεις;
Λ: -Αίμα

Α όπως Αναχωρώ και Αεροπλάνο

10.30 και τα πράγματα είναι όλα έτοιμα... Όλα. Ε, εντάξει, μένουν αυτά που είναι απλωμένα και ελπίζω να έχουν στεγνώσει μέχρι να χρειαστεί να χωθούν μέσα στον Ταξιδιάρη και ο Χιού με το μοντεμάκι και το τηλέφωνο. Πόση ώρα θα μου πάρει να τα βάλω κάπου και αυτά; Έχω ένα μικρό άγχος για τον αν θα με βάλουνε στο Κτελ. Εμένα μαζί με όλη μου την πραμάτεια. Το μεγαλύτερο άγχος είναι φυσικά η Ευτέρπη. Και εννοείται ότι χωρίς την Ευτέρπη δεν ταξιδεύω.

Τέλος πάντων, είναι όλα έτοιμα οπότε εγώ μπορώ να μπλογκάρω. Και να κομπλάρω άμα θέλετε με λίγο αναγραμματισμό, γιατί δεν είναι και η καλύτερη μου που φεύγω... Νιώθω ότι δεν την χόρτασα την Κέρκυρα. Θα μου πεις, γιατί πότε νιώθεις ότι έχεις χορτάσει κάτι παλιοάπληστο πλάσμα... Εντάξει, θα συμφωνήσω αλλά την Κέρκυρα θα μπορούσα να την έχω χορτάσει λίγο περισσότερο. Θες λίγο οι άπειρες βροχές, τα συνεχή ταξίδια στην Αθήνα, οι 2 εργασίες την εβδομάδα που έπρεπε να ετοιμάζω, ε, δεν την χόρτασα. Αλλά εφόσον δε μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω αλλά ούτε και να παρατείνω την διαμονή μου εδώ, σταματάω να γκρινιάζω.
Άλλωστε άλλα ξεκίνησα να πω, ακατάσχετη φλυαρία με έπιασε πάλι....


Λοιπόν, έστω και λίιιιιγο κολημμένος να είσαι με τη φωτογραφία στο συγκεκριμένο τσιμεντοδιάδρομο μπορείς να ξοδέψεις ώρες.


Αρκεί να δεις μια-δύο απογειώσεις από το αεροδρόμιο που είναι ακριβώς απέναντι, και θα περάσουν από το μυαλό σου χίλιες δυο σκηνές με πρωταγωνιστές τα αεροπλάνα που θα μπορούσες να απαθανατήσεις...
Ευτυχώς ή δυστυχώς εγώ αυτό το χόμπι το ανακάλυψα πολύ πολύ αργά. Οπότε και δεν ξημεροβραδιάστικα, ψωμολύσσαξα κ.ο.κ. στον εν λόγω διάδρομο. Μη κάνοντας όμως τα παραπάνω, φυσικά δεν τράβηξα και τις φωτογραφίες που ονειρευόμουν....


Στην αρχή δεν καταλαβαίνεις ΤΙ εννοεί ο ποιητής. Λες, άμα είναι ετοιμόρροπο το πέρασμα, γιατί δεν το φτιάχνουνε; Όταν τα αεροπλανάκια αρχίσουν να περνάνε πάνω από το κεφάλι σου καταλαβαίνεις.

Αυτό είναι ένα δείγμα των αποτυχημένων φωτογφραφιών που πρόλαβα να τραβήξω στο μισάωρο που έμεινα στο Κανόνι. Δείχνει όμως το τι προσπαθώ να περιγράψω αλλά και τις προοπτικές του ζητήματος...! =Ρ

Αυτή δεν έχει καμία σχέση με την ευρύτερη περιοχή του Κανονίου, έχει όμως σχέση με αερολπλάνα, οπότε είπα να την ανεβάσω εδώ γιατί δε θα κόλλαγε πουθενά αλλού!




Σύντομο γλωσσάρι όρων:
Ταξιδιάρης: το back pack μου
Χιού: ο υπολογιστής μου
Ευτέρπη: τς τς τς, ακόμη δεν το έχετε μάθει; Ντροπή σας!

Υ.Γ.1 Το αποχαιρετιστήριο ποστ για την Κέρκυρα ΔΕΝ είναι αυτό. Θα ακολουθήσει όταν πια θα έχω φτάσει στην Αθήνα!
Υ.Γ.2 Το ξέρω ότι τώρα τελευταία η ποιότητα των φωτογαφιών που ανεβάζω έχει συνέχεια φθίνουσα πορεία αλλά υπόσχομαι να βελτιωθώ!!

Παλιά Περίθεια

Μόλις μία μέρα πριν εγκαταλείψω την Κέρκυρα θυμήθηκα ότι κάτι έχω να σας πω....
Έχω να σας πω για την Παλιά Περίθεια...

Η Παλιά Περίθεια είναι ένα εγκαταλελειμένο χωριό στους πρόποδες του Παντοκράτωρα.
Περιπλανιέσαι ανάμεσα σε ερειπωμένα σπίτια και αισθάνεσαι σα να έχεις μεταπηδήσει σε μία άλλη εποχή.
Η Παλιά Περίθεια είναι ένα νυν ταβερνοχώρι. Οι ταβέρνες στεγάζονται σε κάποια από τα ερειπωμένα σπίτια και ο αριθμός τους είναι πραγματικά εξωφρενικός αν σκεφτείς ότι πρόκειται για ένα χωριο-φάντασμα. Το κακό είναι ότι αν επισκεφτείς το χωριό μόνο μία φορά μπορείς να φας μόνο σε μία ταβέρνα...


Έτσι, μπορώ να εκφέρω άποψη μόνο για την ταβέρνα 'Ο Φόρος'.
Τα φαγητά είναι υπέροχα αν τα πηγαίνεις καλά με τις πικάντικες γεύσεις και το σκόρδο...
Παρήγγειλα μπριαμ μόνο και μόνο επειδή το μύρισα ενώ περνούσε από δίπλα μου πηγαίνοντας στο διπλανό τραπέζι και ανταμείφθηκα και με το παραπάνω.


Η γευστική εμπειρία όμως που δεν πρέπει να χάσετε είναι τα χειροποίητα παγωτά του μαγαζιού...
Εκεί κυκλοφορεί και ο "Δεντολένες". Είναι ένας όμορφος σκυλάκος.
Αν θέλετε να επισκεφτείτε ένα χωριό με όσο το δυνατόν λιγότερο τουριστόκοσμο, η Παλιά Περίθεια είναι ό,τι πρέπει!

Αναχωρώντας από την Παλιά Περίθεια κατηφορίζετε ένα δρόμο κατασκότεινο, γεμάτο στροφές. Αυτό δεν είναι η πρωτοτυπία, το συναντάς σε όλα τα ορεινά μέρη της Ελλάδας. Η πρωτοτυπία είναι ότι φεύγοντας από την Παλιά Περίθεια και παίρνοντας μία από τις τόσες σκοτεινές στροφές του δρόμου, συναντάς αυτό:


Επίτηδες διάλεξα την κουνημένη φωτογραφία για να μπείτε λίγο στο κλίμα! Να νιώσετε λίγο επιβάτης ή οδηγός που ξαφνικά τα φώτα του αυτοκινήτου πέφτουν πάνω σε αυτό το... το... αγαλματίδιο να το πω; οπτασία; φάντασμα;
Μου 'χαν μάθει ότι ο θεός σώζει... Στο συγκεκριμένο σημείο όμως που εμφανίζεται σα να θέλει να προκαλέσει ατύχημα είναι!!
Προσοχή: Αν περάσετε από το σημείο και δεν υπάρχει τ ί π ο τ α ειδοποιείστε αμέσως! Σημαίνει ότι είδαμε και φωτογραφίσαμε θαύμα και δεν το έχουμε πάρει ακόμη χαμπάρι!

Πώς μπορείτε να φτιάχνετε τη διάθεση όσων περνούν κάτω από το παραθύρι σας...

Το συγκερκιμένο παραθύρι δυστυχώς δεν είναι επί του δρόμου αλλά στη βιβλιοθήκη του Τμήματος Πληροφορικής στην Κέρκυρα. Εσείς όμως μπορείτε να κάνετε έτσι το δικό σας, όπου κι αν βρίσκεται! =)