Carottes in love

Ύστερα από την ντομάτα με αρχίδια, την ντομάτα που κάνει την πάπια και το ζήτημα με τα φασολάκια, σειρά έχουν τα... ερωτευμένα καρότα! Όπως βλέπετε, τρέφω μια ιδιαίτερη αγάπη για τα ζαρζαβατικά...

Μέσα στη μιζέρια του καιρού μας, τα ερωτευμένα καρότα αποτέλεσαν την μοναδική χαρούμενη νότα στη ζωή μας αλλά και στη ζωή πολλών απ' όσους τα είδαν, μετα από πολύ καιρό...

Απολαύστε τα!




Υ.Γ.1: Πριν λίγες μέρες ένας σοφός, που πολύ θα ήθελα να μπορούσα να τον αποκαλώ φίλο, μας μίλαγε για το δυαδικό αριθμό. Μέσα στα πολλά όμορφα, μας είπε και ότι "χωρίς το δυαδικό αριθμό δεν υπάρχει ζωή". Λίγες μέρες μετά είδα τα λόγια του να σχηματοποιούνται από τη φύση.

Υ.Γ.2: Φυσικά και δεν μπόρεσα να τα φάω. Τα αφήνω στο ψυγείο να πεθάνουν παρέα.

Βρείτε τι δεν ταιριάζει! =Ρ

Όλα ξεκίνησαν όταν το σημερινό μεσημεριανό μας (φασολάκια, αν δεν το καταλάβατε ακόμη) είχε...κλωστές. Εντάξει, ένα λάθος κάναμε κι εμείς. Αλλά όλοι οι φίλοι μας θεώρησαν σωστό να το κάνουν ολόκληρο θέμα. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων, όσοι ήξεραν και δεν μας ήξεραν για τα κλωστιασμένα μας φασολάκια! Σωρηδόν ερχόντουσαν τα τηλεφωνήματα από Ελλάδα και εξωτερικό για να μας κοροϊδέψουν!

Το 'να έφερε το άλλο, το ζήτημά μας πήρε πανελλαδικές διαστάσεις και ξεκινήσαμε να το συζητάμε με τους θεσσαλονικείς φίλους μας, με τους οποίος, όπως αποδείκτηκε, εκτός από τις διαφορές στα τυριά και τα σουβλάκια έχουμε και... στα φασολάκια!

Το 'να έφερε το άλλο, όπως είπαμε και googlarαμε το διάσημο ζαρζαβατικό!

Water torture

Τώρα που έπιασαν οι ζέστες ξεκίνησε και το μαρτύριο της σταγόνας.
Προσπαθείς να εξασκήσεις την ισορροπία σου προχωρώντας στα υποτυπώδη πεζοδρόμια του κέντρου και ανά μισό μέτρο, τσικ τσικ, η δαιμονισμένη σταγόνα του air condition θα σε πετύχει πότε στο μαλλί, πότε στο χέρι, πότε στη μύτη, πότε στο βυζί.

Σωστά. Γιατί σε κάνενα σχολείο αυτής της χώρας δεν διδάσκουν, το αυτονόητο, ότι πρέπει να βάζουμε αυτά τα γ&%#$% μπουκαλάκια στις απολήξεις των σωλήνων του air condition μας. Και ότι είναι αυτονόητο σε αυτή τη χωρα, αυτομάτως ακυρώνεται (βλ. διαβάσεις πεζών, πεζοδρόμια, ράμπες ΑΜΕΑ κλπ κλπ κλπ...)

Είσαι πεζός; Στ' αρχίδια μου. Εγώ γουστάρω να δουλεύω στη δροσιά του γραφείου μου και σε έχω χεσμένο.

Φωτούλα rocks!

Μία νύχτα χάρισμά σας

Όταν ποδηλατώντας ανεβαίνω την Πειραιώς πάντα αντιμετωπίζω το αιώνιο δίλημμα:
να συνεχίσω όλο ευθεία μέχρι την Ομόνοια και να φτάσω σπίτι μου μια ώρα αρχύτερα ή να στρίψω δεξιά στον πεζόδρομο της Ερμού, μοιραία να ελαττώσω ταχύτητα και να φτάσω σπίτι μία ώρα αργότερα αλλά έχοντας απολαύσει μία όμορφη βόλτα, με πολλές στάσεις ποτέ για να απαθανατίσω μία ωραία εικόνα και πότε για να χαζέψω γύρω μου;

Σήμερα, διάλεξα το δεύτερο και βγήκα κερδισμένη. Ανηφορίζοντας την Ερμού ξαφνικά ο δρόμος μπροστά μου κλεινόταν από λαοθάλασσα. Και ενώ η πρώτη σκέψη ήταν: "ωχ, πώς περνάμε τώρα από 'δω μέσα", αφέθηκα και απόλαυσα ένα από τα πιο όμορφα απρόσμενα καλοκαιρινά event!

Εκ των υστέρων έμαθα ότι επρόκειτο για την έναρξη του Φεστιβάλ Αθηνών.
Ένα φωτεινό τροχόσπιτο, πολλοί καλλιτέχνες με διάθεση και χιούμορ, σκηνοθετική επιμέλεια και παρουσίαση από το Γιώργο Νανούρη και δεν χρειαζόσουν παρά μόνο λίγα λεπτά για να νιώσεις ότι το καλοκαίρι έφτασε.

Τα συναισθήματα ήταν αντικρουόμενα. Από τη μία πλευρά ένιωθες τη χαρά μιας καλοκαιρινής βραδιάς στον πεζόδρομο του Θησείου και ήταν σαν να ζεις σε μία χώρα που όλα να κυλάνε πρίμα.
Από την άλλη, η επιλογή των τραγουδιών ήταν τέτοια που δεν σε άφηνε να ξεχάσεις οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα...
Όπως και ΄να χει, αν και σε πολλά τραγούδια ήθελα να βάλω τα κλάματα, απόλαυσα μία βραδιά που μου έφτιαξε το κέφι και που μου ήρθε από το πουθενά!



"Μία νύχτα χάρισμά σας": μ' άρεσε πολύ και ο τίτλος της παράστασης που αυτό ακριβώς έκανε. Χάρισε σε όσους βρέθηκαν εκεί μία όμορφη νύχτα στην κατα τ' άλλα μίζερη πραγματικότητα...

Sophie en Grece

Μία από τις εικόνες που έκανε περισσότερο εντύπωση στην Sophie όταν επισκέφτηκε την Αθήνα, ήταν αυτή:

Tweets και ατάκες που μας κράτησαν συντροφιά φέτος το Πάσχα!

Όσο όλος ο κόσμος στριμωχνότανε στα προαύλια των εκκλησίων για να παραλάβει το "άγιο φως", προσέχοντας να μην στάξει το κερί στα καλά του ρούχα και έχοντας ντυθεί σαν να πήγαινε στο γάμο του Κυρίου, ενώ το μόνο που είχε στο μυαλό του ήταν αυτό που έχουν όλοι οι καλεσμένοι σε κάθε γάμο: το τραπέζι που ακολουθεί, εμείς τουιτάραμε και περάσαμε πολύ πολύ όμορφα!!

• Κάθε φορά που βλέπω παπάδες σκέφτομαι πως η τελική μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό έγινε εδώ και αιώνες. Και το καλό έχασε.
• Κυκλοφορεί νοθευμένο Άγιο Φως! Η μπροστινή γιαγιά μου άναψε με αναπτήρα και το κυκλοφόρησε!
• Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα! Μέχρι και το Άγιο Φως από το Ισραήλ το εισάγουμε! Πώς να μην χρεοκοπήσει ύστερα!
• Χριστός Ανέστη RT please
• Χριστός Ανέστη επιβεβαιωμένο από τηλ. (indymedia)
• Εμπρός Χριστέ, μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι ανάσταση και πάλι!
• Ιησού, σε 5' βγαίνεις!
• Στην Αλεξανδρούπολη αναστήσανε. Αν όχι, τότε κέρδισε ο Μπάοκ!
• Η σταύρωση δεν ειναι εικονα στις ειδήσεις στο Γολγοθά γεννιούνται οι συνειδήσεις (indymedia και πάλι)

και φυσικά:

ΑΡΝΗΣΟΥ ΤΟ ΑΡΝΙ ΣΟΥ!!

Χρόνια Πολλά! =)